مجسمه‌های جنجال برانگیز؛ کپی‌هایی که برابر اصل نیستند

مجسمه دیگو مارادونا که همین چند وقت پیش در کلکته و در حضور خود او رونمایی شد، سر و صدای زیادی در دنیای مجازی به پا کرد. این مجسمه، مارادونای جوان را با موهای به مراتب پرپشت‌تر در حالی به تصویر کشیده است که پیراهن تیم ملی آرژانتین را به تن و جام جهانی ۱۹۸۶ را در دست دارد. اما چهره این مجسمه به عقیده بسیاری، شباهت چندانی به خود مارادونا ندارد.

عده‌ای می‌گویند که مجسمه بیشتر به روی هاجسون، سرمربی کریستال پالاس شبیه است تا مارادونا. برخی هم آن را با لری برد، ستاره سابق "ان‌‌بی‌ای" مقایسه می‌کنند. حتی یک نفر در توییتر از شباهت این مجسمه با "بابی اوینگز"، یکی از شخصیت‌های سریال آمریکایی "دالاس" نوشته است که در دهه ۸۰ محبوب بود.

به هر حال این اولین بار نیست که مجسمه‌ ساخته شده از ستاره‌های بزرگ ورزش این اندازه بحث به پا می‌کند. این مطلب نگاهی دارد به چند نمونه از این دست مجسمه‌ها:

مجسمه کریستیانو رونالدو - فرودگاه کریستیانو رونالدو، پرتغال

مارس ۲۰۱۷ امانوئل سانتوس، هنرمند پرتغالی، تندیسی از نیم‌تنه ستاره رئال مادرید ساخت تا در فرودگاه مادیرا که یک سال قبل از آن به اسم او نامگذاری شده بود، قرار داده شود. این مجسمه به یکی از موضوعات داغ اینترنت تبدیل شد و خیلی‌ها آن را مسخره کردند، اما سازنده‌اش ساکت نماند و در دفاع از خود به روزنامه گاردین گفت: "نمی‌شود همه را راضی نگه داشت. حتی مسیح هم از پس این کار برنمی‌آمد. مهم تأثیری است که این اثر از خودش باقی گذاشته. برای تأثیر گذاشتن همیشه فرصت هست و من هم آمادگی همه چیز را داشتم. برای ساخت این مجسمه از عکس‌های کریستیانو رونالدو که در اینترنت بود استفاده کردم، همین. عکس‌ها را کنارم گذاشتم و شروع به ساخت نیم‌تنه کردم."

تد بیتز - ورزشگاه سنت ماری، ساتهمپتون

مجسمه ستاره ساتهمپتون که به پاس ۵۰ سال کار او به عنوان بازیکن، مربی و عضو هیئت مدیر در سال ۲۰۰۷ در ورزشگاه اختصاصی این باشگاه نصب شد، یک هفته هم دوام نیاورد و چند روز بعد از رونمایی در پی واکنش‌های هواداران از جایش برداشته شد.

بیتز که در سال ۲۰۰۳ از دنیا رفت، ۲۱۶ بار برای ساتهمپتون به زمین رفت و در مجموع ۶۴ گل زد. او بین سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۳ هم مربی این باشگاه بود. هواداران معترض اعتقاد داشتند در ساخت این مجسمه که ۱۰۲ هزار پوند هم خرج برداشته بود، تناسب رعایت نشده بود. یک سال بعد از آن در ۲۰۰۸ مجسمه مناسب‌تری از بیتز در ورزشگاه قرار داده شد.

اندی ماری - شانگهای، چین

قیافه اندی ماری وقتی در رقابت‌های مسترز شانگهای در سال ۲۰۱۱ از مجسمه‌اش پرده برداشت، دیدنی بود. او با دیدن مجسمه‌ خودش که به سبک مجسمه‌های جنگجویان تراکوتا ساخته شده بود، نتوانست جلوی خنده‌اش را بگیرد. این مجسمه زره بر تن و راکت تنیس در دست داشت و چهره‌اش هم به گفته یکی از حاضرین در مراسم شبیه ایزاک نیوتن، کاشف جاذبه زمین بود.

کارلوس والدراما - سانتا مارتا، کلمبیا

از سال ۲۰۰۲، بازدیدکنندگان استادیوم ادواردو سانتوس، ورزشگاه خانگی باشگاه یونیون ماگدالنا به تماشای مجسمه برنزی عظیم کارلوس والدراما، اسطوره کلمبیایی دعوت می‌شوند. یونیون ماگدالنا باشگاهی بود که این هافبک خلاق، فوتبال حرفه‌ایش را از آن‌جا آغاز کرد. باید از آمیلکار آریسا، سازنده این اثر به خاطر کار سختی که برای بازآفرینی موهای والدراما انجام داده، تشکر کرد.

پاوو نورمی - هلسینکی، فنلاند

پاوو نورمی، دونده فنلاندی یکی از بزرگ‌ترین ستاره‌های دوی نیمه استقامت و دوی استقامت تاریخ به حساب می‌آید. او که با لقب "فنلاندی پرنده" شناخته می‌شود، ۲۲ رکورد جهانی در دوی ۱۵۰۰ متر تا ۲۰ کیلومتر از خود برجای گذاشته و در مجموع ۱۲ مدال المپیک از جمله ۹ طلا و ۳ نقره کسب کرده است.

مجسمه نورمی در محوطه بیرونی ورزشگاه المپیک هلسینکی او را کاملا لخت نشان می‌دهد و معلوم نیست سازنده‌‌اش اطلاعات لازم برای ساخت این جزئیات را از کجا بدست آورده است.

مایکل جکسون - کریون کاتج، لندن

مایکل جکسون ورزشکار نبود، اما به خاطر جنجالی که مجسمه‌اش در کریون کاتج به پا کرد، در این لیست قرار گرفته است.

باورش سخت است، اما محمد فاید، مالک باشگاه فولام در سال ۲۰۱۱ مجسمه ۲ متر و ۳۰ سانتی‌متری این ستاره موسیقی پاپ را بیرون ورشگاه خانگی فولام نصب کرد. این کار فاید انتقادهای زیادی به دنبال داشت، اما او با اصرار بر علاقه این خواننده آمریکایی به فولام، حاضر نشد مجسمه را بردارد. در نهایت وقتی شاهد خان در ۲۰۱۳ باشگاه را خرید، این مجسمه از جایش پائین کشیده شد. سال ۲۰۱۴ فولام به دسته پائین تر سقوط کرد و فاید برداشتن مجسمه مایکل جکسون را دلیل این اتفاق دانست: "این مجسمه برایمان خوش یمن بود و با برداشتن آن بخت از ما روی برگرداند. حالا باید تاوانش را پس بدهیم. وقتی [خان] از من خواست آن را به جای دیگری منتقل کنم، گفتم: حتما دیوانه شده ای. این یک مجسمه فوق‌العاده است که هواداران به آن نیاز دارند. حالا تیم سقوط کرده و این نتیجه کار اوست. او به من زنگ زد و خواست مجسمه را برگردانم و من گفتم امکان ندارد."

مجسمه مایکل جکسون دست آخر به موزه ملی فوتبال منتقل شد و فولام هنوز هم در دسته پایین‌تر بازی می‌کند.