شیکاگو: سه هنرمند کلیشه‌های زندگی آمریکایی‌-آفریقایی را به چالش می‌کشند

سه عکاس، نمایشگاهی از آثارشان را در شیکاگو برپا کردهو نحوه دیده شدن آفریقایی-آمریکایی‌ها در هنر، در محل کار و در زندگی واقعی رابه چالش کشیده‌اند.

آثاری که آلانا آیریتام، ایندیا بیل و مدینه داگیر خلق کرده‌اند، در نمایشگاه موسوم به "مرا چگونه می‌بینی؟" در گالری کاترین ادلمان در شهر شیکاگو به نمایش درآمده است.

اینجا چند نمونه از آن را می‌بینید.

روزگار طلایی، از آلانا آیریتام

آلانا آیریتام با نشان دادن سیاه‌پوستان در آثارش به غیبت آنها در تاریخ هنر غرب اشاره می‌کند.

آیریتام می‌گوید: "وقتی در عکس‌ها زیبایی و قدرت را در چشم‌ مردم می‌بینم، تمامی کلیشه‌های ناروا و برداشت‌هایی که روزانه با آنها مواجهیم، در ذهنم فرو می‌ریزند."

آیریتام به یاد می‌آورد که در کودکی وقتی به موزه‌ها سر می‌زده، متوجه شده که سیاه‌پوستان در نقاشی‌های غربی به چشم نمی‌خورند و این موضوع ذهن او را به خود مشغول می‌کرده.

آیا من همانم که دنبالش بودی؟ از ایندیا بیل

خانم بیل استاد دانشگاهی در کارولینای شمالی است. او چهار سال گذشته را صرف بیان داستان‌های زنان اقلیت با عکس و ویدئو کرده است.

تجربه فردی این هنرمند از کار کردن در محیط‌هایی با اکثریت سفیدپوست، شامل شنیدن حرف‌هایی هم بوده که همکاران پشت سر او می‌زدند و در مورد شکل موهایش ابراز نظر می‌کردند.

این عکاس سوژه‌هایش را از میان کسانی انتخاب کرده که در همان دانشگاه محل کار او درس می‌خوانند.

آنها از مشکلاتشان برای یافتن کار پس از تمام کردن درس با او حرف زده‌اند: "کارفرمایان به آنها می‌گفتند که موی‌ سرشان در حالت طبیعی، غیرحرفه‌ای است یا می‌گفتند تلفظ نامشان بسیار دشوار است و پیشنهاد می‌کردند که بخاطر شغل، شکل مو و نام خود را تغییر بدهند."

شعری برای اوخای آجیکر، از مدینه داگیر

مدینه داگیر به اوخای آجیکر عکاس اهل نیجریه ادای احترام می‌کند که چهل سال را صرف مطالعه مدل موهای زنان آفریقایی کرد.