'شمار آوارگان درون‌وطنی افزایش یافته است'

بنا به آخرین گزارش "مرکز نظارت بر آوارگان درون‌وطنی" در سازمان ملل، تا پایان سال گذشته میلادی، ۴۱ میلیون و سیصد هزار نفر در اثر جنگ و خشونت آواره شدند که تاکنون بالاترین آمار ثبت شده در این مورد است.

این رقم نسبت به پایان سال ۲۰۱۷ بیش از یک میلیون افزایش داشته است.

سه چهارم این آوارگان (حدود ۳۰ میلیون) تنها مربوط به ۱۰ کشور شامل سوریه، کلمبیا و جمهوری دموکراتیک کنگو است.

این درحالیست که شمار نامشخصی در اثر بلایای طبیعی که در سال ۲۰۱۸ رخ داد، جابه‌جا شدند.

این گزارش اضافه می‌کند بالاترین سطح آوارگی بین ژانویه و دسامبر ۲۰۱۸ است.

این سازمان از ۲۸ میلیون جابه‌جاهایی اجباری تازه خبر داده که علت همگی آنها درگیری، خشونت و بلایای طبیعی بوده است.

درگیری‌های مستمر در جمهوری دموکراتیک کنگو و سوریه و افزایش تنش‌های داخلی کشورهای اتیوپی، کامرون و نیجریه ، بیش از ۱۰.۸ میلیون آواره به جا گذاشته است.

بیشتر بخوانید:

همچنین این گزارش می‌گوید آوارگان درون‌وطنی در کشورهای عراق، نیجریه و سوریه تلاش می‌کنند به خانه‎های خود بازگردند اما متوجه می‌شوند که اماکنشان ویران شده و زیرساخت‎ها از بین رفته و از خدمات اولیه خبری نیست.

آلکساندر بیلاک مدیر "مرکز نظارت بر آوارگان درون‌وطنی" می‌گوید:" گزارش امسال، حاکی از حادتر شدن مسئله آوارگی و شدت و ضرورت نیازهای آوارگان است. بسیاری از همان عواملی که مردم را از خانه هایشان رانده اکنون آنها را از بازگشت یا یافتن راه حلی در جاهایی که اسکان یافته‌اند، بازمی‌دارد."

اما در سال ۲۰۱۸ تنها درگیری و خشونت عوامل راندن مردم از خانه‌های خود نبوده است، رویدادهای شدید آب‌وهوایی مانند طوفان و سیل در این مسئله دخیل بوده‌ است.

رویدادهای شدید آب‌وهوایی مسبب بیش از ۱۷ میلیون آوارگی است. طوفان‌های گرمسیری و سیل ناشی از باران‌های موسمی به جابه‌جایی وسیع مردم در فیلیپین، چین و هند منجر شده است.

آتش‌سوزی‌های بزرگ در جنگل‌های کالیفرنیا در تاریخ این منطقه ویران‌کننده یاد شده که موجب جابه‌جایی صدها هزار نفر شد.

از سویی دیگر، برخی از کشورها همزمان دچار درگیری و خشکسالی شده‌اند. خشکسالی درافغانستان بیش از درگیری‌های مسلحانه در این کشور بوده است. در همین حال، بحران در شمال شرق نیجریه، به خاطر سیل که ۸۰% این کشور را تحت‌تاثیر قرار داده است، تشدید شده است.

یان اگلند، دبیرکل شورای مهاجران نروژ درباره گزارش "مرکز نظارت بر آوارگان درون‌وطنی" می‌گوید: "نتایج این گزارش زنگ خطری برای رهبران جهان است. در سال گذشته میلیون‌ها نفر به‌ اجبار از خانه‌هایشان فرار کرده‌اند، از مرزها گذشته‌اند و این موضوع توجه جهانی را جلب کرده است. همه مردم آواره حق حمایت دارند و جامعه بین‌الملل وظیفه دارد که این حمایت را تضمین کند."

این گزارش نشان می‌دهد که آوارگی درون‌وطنی یک پدیده رو به افزایش شهری است.

جنگ داخلی در درعا ( سوریه)، حدیده (یمن) و طرابلس (لیبی) نمونه‌هایی از این پدیده است که در خاورمیانه در سال گذشته شاهد آن بوده است.

در برخی مناطق که مردم از اثرات تغییر آب‌وهوایی فرار می‌کنند، ترجیح می‌دهند به مراکز شهری پناه ببرند برای نمونه می‌توان به داکا در بنگلادش اشاره کرد.

بنا به تحلیل‌ها، چنین هجومی چالش‌های بزرگی را برای شهرها به وجود می آورد.

خانم بیلاک می‌گوید: "این واقعیت که شهرها، پناهگاهی برای آوارگان درون‌وطنی شده است، نه تنها نمایانگر چالشی برای مقامات کشورها بلکه یک فرصت است. در این رابطه، نقش مثبت دولت‌های محلی برای حل مشکلات آوارگی که باید تقویت شود، کلیدی خواهد بود برای هدف گرفتن این چالش در آینده."